Mobilya ihracatındaki gerileme gündemde

İnegöl’ün üretim ve ihracat performansındaki düşüş, mobilya sektöründeki daralma, konkordato süreçleri ve tekstil sanayisindeki üretim kaybı Ankara’ya taşındı. DEVA Partisi İnegöl İlçe Başkanı Onur Metinbaş, ilçenin ekonomik sorunlarını içeren raporunu Genel Başkan Ali Babacan’a sundu. İnegöl Ticaret ve Sanayi Odasının verileri, özellikle mobilya ihracatındaki gerilemenin boyutunu ortaya koydu.

DEVA Partisi İnegöl İlçe Başkanı Onur Metinbaş, Ankara’da DEVA Partisi Genel Başkanı Ali Babacan ile bir araya gelerek İnegöl ekonomisinin mevcut durumuna ilişkin hazırladığı raporu sundu. Görüşmede ilçenin üretim kapasitesi, ihracat performansı, sanayicilerin karşılaştığı ekonomik güçlükler ve istihdam üzerindeki baskıların gündeme geldiği belirtildi.

İnegöl ekonomisinin temel gündem maddeleri arasında yer alan mobilya sektöründeki ihracat kaybı, işletmelerin finansmana erişimi ve tekstil sektöründeki üretim hareketliliği, raporun öne çıkan başlıklarını oluşturdu.

İnegöl Ticaret ve Sanayi Odasının açıkladığı veriler de ilçenin dış ticaret performansında son yıllarda yaşanan değişimi ortaya koyuyor. İTSO verilerine göre İnegöl’ün toplam ihracatı 2023 yılında yaklaşık 1 milyar 482 milyon dolar seviyesindeyken, 2025 yılında 1 milyar 126 milyon dolara geriledi. Aynı dönemde mobilya ihracatı da yaklaşık 823 milyon dolardan 544 milyon dolara düştü. Bu rakamlar, mobilya sektöründe iki yılda yaklaşık yüzde 34’lük bir gerilemeye işaret ediyor. İTSO verileri ve 2025 ihracatına ilişkin değerlendirme.

Mobilya ihracatındaki gerileme dikkat çekiyor

İnegöl’ün ekonomik kimliğinde önemli bir yere sahip olan mobilya sektörü, ilçenin ihracat gelirlerinin başlıca kaynaklarından biri olmayı sürdürüyor. Ancak son yıllara ait veriler, sektörün ihracat performansında belirgin bir gerileme yaşandığını gösteriyor.

İTSO verilerine göre mobilya ihracatı 2023 yılında 822,5 milyon dolar seviyesinde gerçekleşti. 2024 yılında 630 milyon dolara gerileyen ihracat, 2025 yılında 544 milyon dolar düzeyinde kaldı. Böylece sektörün ihracatı iki yıl içinde yaklaşık 278,5 milyon dolar azaldı.

Bu gerileme, yalnızca ihracat rakamlarındaki değişim olarak değerlendirilmemeli. Mobilya üretimi; ahşap ve orman ürünleri tedarikinden makine ve yan sanayiye, lojistikten pazarlamaya kadar geniş bir ekonomik ağı destekliyor. Dolayısıyla sektörde yaşanabilecek uzun süreli bir daralma, doğrudan üreticilerin yanı sıra tedarikçiler ve çalışanlar üzerinde de baskı oluşturabilir.

İhracattaki düşüşün nedenleri değerlendirilirken dış pazarlardaki talep, üretim maliyetleri, finansman koşulları, fiyat rekabeti ve firmaların yeni pazarlara erişim kapasitesi gibi unsurların birlikte incelenmesi gerekiyor. Mevcut veriler düşüşün boyutunu ortaya koysa da bu unsurların her birinin etkisini tek başına ölçmeye yeterli değil.

İnegöl’ün toplam ihracatında da gerileme var

İnegöl’ün ihracatındaki değişim yalnızca mobilya sektörüyle sınırlı değil. İTSO verilerine göre ilçenin toplam ihracatı 2023’te yaklaşık 1,482 milyar dolar iken 2025’te 1,126 milyar dolar seviyesine indi. Bu, yaklaşık yüzde 24’lük bir gerilemeye karşılık geliyor.

Buna karşılık İTSO, 2025 yılı değerlendirmesinde İnegöl’ün 1 milyar 126 milyon dolar ihracat ve 333 milyon dolar ithalat gerçekleştirerek 793 milyon dolarlık dış ticaret fazlası verdiğini açıkladı.

Bu tablo, iki farklı göstergenin birlikte ele alınması gerektiğini ortaya koyuyor. İnegöl dış ticaret fazlası vermeyi sürdürürken ihracatının önceki yıllara göre gerilemesi, üretim ve rekabet gücünün ayrıca değerlendirilmesini gerektiriyor. Dış ticaret fazlası, tek başına sektörlerin büyüdüğünü veya işletmelerin finansal açıdan sorunsuz olduğunu göstermiyor.

Metinbaş’ın Babacan’a sunduğu raporun önem kazandığı noktalardan biri de bu ayrım. İlçenin mevcut ihracat kapasitesini korumasının yanında, önceki yıllarda ulaştığı seviyelere yeniden yaklaşabilmesi için hangi ekonomik ve sektörel adımların atılabileceği sorusu öne çıkıyor.

Konkordato süreçleri sanayinin finansman sorununu gündeme taşıyor

Metinbaş’ın raporunda yer verdiği belirtilen bir diğer başlık, İnegöl’de işletmelerin karşılaştığı ekonomik sıkıntılar ve konkordato süreçleri oldu.

Konkordato, mali yükümlülüklerini yerine getirmekte zorlanan şirketlerin borçlarını yeniden yapılandırarak faaliyetlerini sürdürebilmeleri amacıyla başvurabildiği hukuki bir süreç. Bu nedenle konkordato başvuruları, şirketlerin mali durumlarının yanı sıra tedarik zincirleri, alacaklı işletmeler ve çalışanlar açısından da önem taşıyor.

Bununla birlikte, konkordato başvurularının artması tek başına bir ilçenin bütün sanayi yapısının daraldığını kanıtlamaz. Sağlıklı bir değerlendirme için İnegöl’deki başvuru sayılarının yıllara göre karşılaştırılması, sektör dağılımının incelenmesi ve başvuruların geçici ya da kesin mühlet gibi hangi aşamalarda bulunduğunun belirlenmesi gerekiyor.

İnegöl özelinde bu göstergelerin birlikte ortaya konulması, finansman sıkıntısının hangi sektörlerde yoğunlaştığını ve işletmelerin ne ölçüde etkilendiğini daha net biçimde gösterebilir.

Tekstil sektöründe üretimin yurt dışına taşınması iddiası

Raporda gündeme getirilen başlıklardan biri de tekstil sektöründe faaliyet gösteren bazı büyük firmaların makinelerini Mısır’a taşıdığına ilişkin iddialar oldu.

Üretimin başka ülkelere yönelmesi, gerçekleştiği durumlarda yerel sanayinin kapasitesi ve istihdam açısından önem taşıyabiliyor. Ancak söz konusu iddianın ekonomik etkisini ortaya koyabilmek için hangi firmaların üretimlerini taşıdığı, taşınan makinelerin kapasitesi, Türkiye’de kalan üretim miktarı ve istihdamdaki değişim gibi bilgilerin doğrulanması gerekiyor.

Bu bilgiler olmadan, tek tek işletmelerin kararlarını İnegöl genelindeki tekstil üretiminin tamamına ilişkin bir sonuç olarak değerlendirmek doğru olmaz.

Bununla birlikte, üretim maliyetleri ve uluslararası rekabet koşullarının sanayi kuruluşlarının yatırım kararlarını etkileyebilmesi, konunun yakından izlenmesini gerektiriyor. İnegöl’de tekstil sektörünün ihracat verileri de bu açıdan önemli bir gösterge sunuyor. İTSO verilerine göre tekstil ihracatı 2023 yılında yaklaşık 183,8 milyon dolar, 2024 yılında ise 160 milyon dolar düzeyinde gerçekleşti. Bu veriler, sektörün ihracat performansında da gerileme yaşandığını gösteriyor.

İnegöl ekonomisi için hangi adımlar atılabilir?

Metinbaş’ın raporunu Ali Babacan’a sunması, ilçenin ekonomik sorunlarının parti genel merkezine taşınması açısından önem taşıyor. Ancak raporun somut etkisinin değerlendirilebilmesi için tespitlerin hangi çözüm önerileriyle desteklendiği ve bu önerilerin hangi kurumlar aracılığıyla hayata geçirilebileceği belirleyici olacak.

İnegöl’ün üretim ve ihracat kapasitesini güçlendirmeye yönelik olası adımlar arasında işletmelerin finansmana erişiminin kolaylaştırılması, ihracat pazarlarının çeşitlendirilmesi, üretim teknolojilerinin geliştirilmesi ve katma değerli ürünlere yönelimin desteklenmesi bulunuyor.

Bunun yanında, sektörel daralmanın istihdam üzerindeki etkisini ölçmek için çalışan sayıları, kapanan ve yeni açılan işletmeler, kapasite kullanım oranları ve ihracatçı firma sayıları gibi göstergelerin düzenli olarak izlenmesi gerekiyor. Böylece ekonomik sorunların yalnızca genel ifadelerle değil, ölçülebilir verilerle değerlendirilmesi mümkün olabilir.

Ekonomik veriler, çözüm önerilerinin somutlaşmasını gerektiriyor

İnegöl’ün dış ticaret verileri, ilçenin hâlâ önemli bir ihracat hacmine sahip olduğunu gösterirken özellikle mobilya sektöründe son iki yılda yaşanan gerileme dikkat çekiyor. Toplam ihracattaki düşüş, tekstil ihracatındaki azalma ve işletmelerin finansman sorunlarına ilişkin değerlendirmeler, sanayi politikalarının sektörler bazında ele alınmasının önemini ortaya koyuyor.

DEVA Partisi İnegöl İlçe Başkanı Onur Metinbaş’ın Ali Babacan’a sunduğu raporun, bu sorunlara yönelik hangi önerileri içerdiği ve parti yönetiminin söz konusu başlıkları nasıl değerlendireceği ise sürecin bundan sonraki aşamasını oluşturuyor.

İnegöl açısından temel mesele, mevcut üretim gücünü korurken ihracattaki gerilemeyi durdurabilecek, işletmelerin sürdürülebilirliğini destekleyecek ve istihdamı güçlendirecek adımların belirlenmesi. Bunun için ekonomik göstergelerin düzenli izlenmesi, sorunların nedenlerinin ayrıştırılması ve çözüm önerilerinin somut hedeflerle desteklenmesi önem taşıyor.