Bozuk sistemin ürünü terör-1

İnsanların huzurunu bozan, yaşayanları ve nesilleri etkileyen bir unsur, terörizm.  Azdıkça azmış durumda. Türkiye’mizin yarım asırdır başına musallat olan terör belası ile gün geçmesin ki bir ocağa ateş düşürmesin.
Terör yaşadıkları ülke insanının özgürlüklerini güncel hayatını kısıtlama hayatına son verme hadisesi de diyebiliriz. Bu işi yapanlar aslında kendi ülkesinde bu güruhu işliyorlar. Direk başka ülkeler tarafından yapılmış olsa savaş sebebidir. Lakin terör her zaman dış mihraklı, teröristler de maşa ola gelmişlerdir.
Ne isterler bu terör yanlıları?
Özgürlük-insan hakları-adil paylaşım gibi terimler kullanırlar. Bu güzel söylemlerini ise, şiddet kullanarak, baskı kurarak, korku salarak, cinayet işleyerek, yıldırma ve daha başka uygulamalarla elde etme yolunu seçerler. Yaptıkları iş terör, bu çalışmaları yapanlar ise terörist oluyor.
Vücuduna patlayıcı bağlayıp özgürlük mücadelesi vermek de ne oluyor. Neyin özgürlüğü, nasıl özgür olunuyor. Patlayan bombalar patlatanı ve hayatını kaybedenleri nasıl özgürleştiriyor.
Terörist başı bebek katili ülkemizin en önemli bir üniversitesinden mezun olmadı mı? Niçin eğitim veriliyor, insanlar terörist olsun diye mi? Okumuş bir insanımız, kendi ülkesinin yoluna, hastanesine, okuluna, hava alanlarına, her zerresi şehit kanı olan ülke toprağımızın bir parçasına insanımıza nasıl zarar verebilir?
‘Biz başlatmadık devraldık’ demek, topu başkasına atmak, kısa zamanda bitirilemez lakırtısı, kan yerde kalmayacak söylemleri, ‘cek-cak, kem-küm’ ile insanların gazını almaya çalışmak, BM’nin İsrail’i kınama kararına benzer başka da bir işe yaramaz.
Ateş düştüğü yere zarar veriyor, komşu komşunun kaybolan eşyasını türkü çığırarak aramış, kimseden bize fayda yok dostlar.
Evlatlarımız, öldü-şehid oldu diye mi ağıtlar yakalım, diğer taraftan teröre bulaştılar alet oldular diye mi yanalım.
Otobüste, trende, çarşıda pazarda, alış-verişte diken üstünde yaşanmaya başlandı.
Zaten çok iyi olmayan diyaloglarımız koptu gitti. İnsanlar birbirlerinden selamı kıskanır oldular.
Anne-babalar evlatlarını bir yere gönderdiklerinde tereddütle gönderir oldular. Okulların giriş ve çıkışlarında öğrenci sayısı kadar veli oluyor.

Aleni görünüyor ki!
Türkiye’mizde Haim Nahoum’un planı itina ile uygulanmaktadır.
Aç bırakmak, işsiz bırakmak, borçlandırmak, borcu borçla ödetmek, bölmek, bölünenleri bir birleri ile çarpıştırmak suretiyle güçsüz bırakmak ve güç kaybına uğramış Türkiye’mizi İsrail’e vilayet yaparak yok etmek.
Devrşirme akademisyeniyle hukukçusuyla sanatçısıyla doktoruyla, bürokratıyla, siyaset yoluyla plan adım adım uygulanıyor.

Bozuk sistemin dişlilerini değiştirmeliyiz.

Günü geçmiş gazete nasıl kaldırılıp bir kenara kaldırılıyorsa sistemin zararları hukuku ile eğitimi ile sosyal hayatı düzenlemesi ve ekonomisi ile tekrar gözden geçirilmelidir.
Devam edeceğiz…