Yeşil Bursa’nın zeytini

Bursa için zeytinin ayrı bir yeri vardır.

Hem Bursa’mız hem de ülkemiz için kültürel ve ekonomik zenginliğimizdir. Fakat Bursa zeytinciliğinde 2000 yılından bu yana bir gerileme söz konusu.
Tabiri caiz ise kasanın anahtarları sahibinin cebinde olmasına rağmen kasa soyuluyor.

Nasıl mı?

Üreticinin mahsulünü para etmez hale getirerek ve su, elektrik, gübre ve mazotun fiyatlarını arttırarak.
Hele bu sene Gemlik, Orhangazi, İznik’te zeytin yok desek söz tam yerine oturmuş olur. Orhangazi ‘nin Üreğil köyü ziyaretimizde sohbet ettiğimiz pazarcı esnafı olan Hasan bey ve aslında memur olan Burak Arıkan bey ile sezonu olması nedeniyle söz dönüp dolaşıp zeytine geliyor.

Hasan bey ve Burak Bey’in anlattığına göre, “Geçen yıllarda 50 ton zeytin alan üretici aynı tarladan 3 ton zeytin almış”.Kendilerine yiyecek kadar anca zeytin olmuş. Zeytinin çiçek açtığı zamanda doğal afetten dolayı, zaten gitgide azalan zeytinin bu sene yok denecek boyutta olduğunu belirttiler. Zeytinden yağ da yapılıyor bu sene o da yok. Topladıkları zeytinin 300 kg lık bölümü yağlık ayrılmış, bu 300 kg dan da ancak 50–55 kg mı yağ olacakmış.
Mudanya da ise üretici İsmail Aksu beyin söylemesi geçen yıla oranla yüzde seksen azalma var. Karacabey’e yakın bölgeler daha iyi, ancak Karacabey’de de zeytin arazisi 25000 dönüm gibi. Zeytin tüccarı İsmail Oruç Bey ‘in ifadesi ile ürün geçen seneye oranla yüzde kırk civarında azalmış.
Manisa da ise hasat iyi, zeytin bol üretici aldığı üründen memnun. Fiyatı düşük buluyor. Aynı zamanda bu bölgede zeytin ağaçlarının söktürülmesinden şikâyetçi. Birde yeni zeytin fidanı dikilmesinin yasak olduğu söylentileri var Türkiye genelinde. Yani tarlasındaki yaşlanmış ve verimi düşmüş zeytin ağacının yerine üretici yeni fidan dikemeyecek mi?
Çiftçinin tütünü gitti. Bursa ovasında numunelik bir tane tütüncü kalmadı.

Şeker pancarı da nerede ise bitti kotadan dolayı. Yerine tosun gibi bir cargilimiz oldu.

Fındıkları da söküldü ülkemin. Dünyada fındık üretiminde birinci idik İtalya bizden sonra geliyordu. Bizim söktüğümüz fındıkların yerine Ermenistan bol bol fındık ekti.

Sırada zeytin mi var. İspanya ve Yunanistan‘dan zeytinini mi getireceğiz.

Kolay, değil mi ithal etmek.”Kurbanlık mı lazım, saman mı lazım hemen ithal edelim abi”
Geçtiğimiz yıllarda bunlar hep oldu. Gelin zeytinde bunu yaşamayalım.
Her geçen yıl masrafların artması ürünün ucuz satılması zeytin üreticisinin işini zorlaştırmış görünüyor. Bakalım zeytin kıtlığı yaşamamak, fahiş fiyatla pazarda zeytin ve ürünlerini görmememiz için Marmarabirlik’in nasıl bir planı olacak.
  Allah zeytine yemin ediyor bir ayetinde. Biz de bize düşeni yapalım.